همواره در بین دانشجویان و شاگردانم این سؤال مطرح بوده است که چه نیازی به فراگیری زبان عربی داریم؟ شاید فقدان انگیزه و رغبت کافی نزد بسیاری از فراگیران اعم از دانشجویان و دانش آموزان برای یادگیری زبان عربی، مانعی بزرگ در مسیر آموزش این زبان بوده که گاهی ارتباط بین معلم و متعلم را دچار مشکل ساخته است. البته عوامل زیادی در کاهش انگیزه برخی دانش آموزان به فراگیری این زبان پویا که قریب به 25 کشور دنیا بدان تکلم می کنند، وجود دارد که در مجالی دیگر بدان می پردازیم.
بنده پس از سال ها تحصیل در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته زبان و ادبیات عربی در دانشگاه های تهران و تدریس این زبان در دانشگاه ها، دبیرستان های استعدادهای درخشان، نمونه دولتی، مشارکت های مردمی و آموزشگاه های علمی آزاد، با برخی تنگناها و موانع موجود در مسیر آموزش این زبان آشنا شدم؛ با این وجود، بر اهمیت فراگیری آن برای ایرانیان واقفم که در این مجال، به برخی از عواملی که فراگیری زبان عربی را برای ایرانیان بویژه دانشجویان و دانش آموزان، لازم و پراهمیت می سازد اشاره می نمایم:
1- عربی زبان دین ماست و آخرین کتاب آسمانی نیز به همین زبان بر پیامبر اکرم نازل گردیده است و همین کتاب با وجوه بلاغی خود، معجزه نبوت برای پیامبر بوده است؛ بدیهی است که فهم آیات، احادیث، روایات اسلامی و متون دینی از لابه لای وازگان عربی امتیازی بالاست؛ چرا که در ترجمه عبارات و متون زبان مبدأ، گاهی آن چنان که شایسته است پیام با تمام معانی، بیان و بدیع به زبان مقصد انتقال نخواهد یافت.
2- با وجود صدها زبان و هزاران گویش شناخته شده در جهان، زبان عربی جزء 6 زبان رسمی سازمان ملل در کنار زبان های انگلیسی- فرانسوی- اسپانیایی- چینی و روسی است که بر جایگاه و فخامت این زبان دلالت دارد.
3- در بیش از 40 کشور جهان به زبان عربی تکلم می شود و زبان رسمی 25 کشور جهان، زبان عربی است که طبعا با فراگیری این زبان می توان ارتباط مؤثری با جهان عرب بویژه عربی زبانان خاورمیان داشت.
4- امروزه با توجه به توسعه اقتصادی و امنیتی و پیشرفت های عمرانی، رفاهی و ورزشی بسیاری از کشورهای عربی بویژه قطر- امارات- کویت- عربستان و...
ادامه مطلب









چندی پیش بر حسب اتفاق یکی از همکلاسی های دوره دانشگاه که در اصفهان سکونت دارد در مسیر حرکت به سوی تبریز برای مأموریتی که داشت، با بنده تماس گرفت تا در ابهر دقایقی با هم سپری کنیم و دیداری تازه کنیم. بعد ازظهر بود که در میدان انقلاب ابهر از ایشان که از اتوبان وارد شهر می شد استقبال نمودم و پس از ساعتی دیدار و گفتمان خودمانی، ایشان را که قصد تبریز داشت تا خرم دره همراهی کردم. 
شاگرد عزیز! سلام
بسیاری از مردم در برخورد با رویدادهای اجتماعی و وقایع پیرامون، دوست دارند قلمی برگیرند و احساسات و بازتاب های درونی خویش را بنگارند شاید با اسباب کاغذ و قلم بتوانند طوفان درونی خویش را فرو بنشانند. آدمی با نگاشتن، خروش خشم خویش را به آرامش بدل می سازد و گاهی در اوج دلتنگی از آشفتگی خلاصی می یابد. آدمیزاد باور دارد که او را عمری کوتاه است و در این رهگذر با تمسک به قلم می تواند افکارش را پایدار و آثارش را ماندگار سازد... 






